Odyseja (2026)

Dziesięć lat wojny pod Troją dobiegło końca, lecz dla Odyseusza zwycięstwo nie oznacza jeszcze powrotu do domu. Król Itaki wyrusza przez morze, chcąc ponownie zobaczyć Penelopę i syna Telemacha, których opuścił przed laty. Trasa, która powinna prowadzić bezpośrednio na rodzinną wyspę, zmienia się w wieloletnią wędrówkę przez miejsca rządzące się innymi prawami niż świat wojowników. Odyseusz i jego ludzie trafiają między innymi do krainy cyklopa Polifema, a każda próba wydostania się z kolejnej pułapki wymaga sprytu równie często jak siły. Na morzu czekają syreny, których śpiew odbiera żeglarzom rozsądek, a spotkania z Kirke i Kalipso wystawiają na próbę determinację wodza. Bogowie nie pozostają obojętni na jego decyzje i potrafią zarówno pomóc, jak i oddalić Itakę o następne miesiące podróży. W tym samym czasie dom Odyseusza nie jest miejscem zatrzymanym w oczekiwaniu. Penelopa mierzy się z naciskiem zalotników przekonanych, że jej mąż nie wróci, a Telemach dorasta bez ojca. Kolejne etapy podróży mają więc znaczenie wykraczające poza sam punkt na mapie. Dla wyczerpanego wojownika najważniejsze staje się zachowanie własnej tożsamości i dotarcie do rodziny po doświadczeniach, które zmieniają każdego z ocalałych.