Ostatni wschód słońca (2026)

Ry od lat żyje ze świadomością, że jej organizm może w każdej chwili wymusić zmianę planów. Przewlekła choroba i kolejne konsultacje lekarskie sprawiają, że przyszłość nastolatki coraz częściej sprowadza się do decyzji podejmowanych wspólnie z matką, Isolde. Lekarze proponują ryzykowny zabieg, który może poprawić jej stan, ale niesie również możliwość utraty części wspomnień. Zanim zapadnie ostateczna decyzja, matka i córka wyjeżdżają na Majorkę. Letni pobyt ma dać im trochę spokoju, lecz dla Ry szybko staje się okazją do sprawdzenia, jak wygląda życie bez ciągłego podporządkowywania się chorobie. Na wyspie poznaje Juliána, miejscowego chłopaka, przy którym może choć na chwilę przestać być przede wszystkim pacjentką. Rodząca się bliskość komplikuje relację z opiekuńczą Isolde i zmusza Ry do samodzielnego określenia, ile ryzyka jest gotowa zaakceptować. Jej stan zdrowia nie pozwala długo ignorować medycznych konsekwencji, a rodzinne sekrety dodatkowo zmieniają sposób, w jaki patrzy na własną przeszłość. Wakacyjna swoboda zderza się z pytaniem o pamięć, niezależność i czas. Dziewczyna chce decydować o sobie, nawet jeśli żadna dostępna możliwość nie daje prostego poczucia bezpieczeństwa. Każdy zwyczajny dzień na wyspie nabiera przez to większej wagi, bo Ry nie wie, które wspomnienia zachowa po leczeniu i jak wiele czasu ma na podjęcie decyzji.