Potwory i spółka (2001)

Monstropolis działa dzięki energii pozyskiwanej z dziecięcych krzyków. W fabryce specjalne drzwi prowadzą prosto do sypialni w świecie ludzi, a zawodowi straszacy mają kilka chwil, by wywołać jak największy wrzask. Najlepsze wyniki osiąga James P. „Sulley” Sullivan, któremu przy stanowisku pomaga jego przyjaciel Mike Wazowski. Obaj, podobnie jak reszta mieszkańców miasta, są przekonani, że ludzkie dzieci są toksyczne i bezpośredni kontakt z nimi grozi katastrofą. Pewnego wieczoru Sulley odkrywa pozostawione aktywne drzwi i zauważa, że do fabryki przedostała się mała dziewczynka. Nadaje jej przezwisko Bu i próbuje razem z Mike'em odesłać ją do domu, zanim ktokolwiek dowie się o naruszeniu procedur. Zadanie komplikuje Randall, rywal Sulleya, który prowadzi własne działania związane z dziecięcym strachem. Z czasem okazuje się, że obecność Bu nie jest przypadkowym wypadkiem przy pracy, a za nieprawidłowościami w fabryce stoją osoby gotowe wiele poświęcić, by rozwiązać narastający problem energetyczny miasta. Sulley zaczyna też dostrzegać, że wszystko, czego potwory uczono o dzieciach, może być oparte na błędnym założeniu. Ukrywając dziewczynkę, przyjaciele próbują bezpiecznie odesłać ją do domu, a przy okazji odkrywają mechanizm, na którym zbudowano całe Monstropolis. Dziewczynka z kolei szybko przestaje bać się Sulleya, co dodatkowo podważa zasady, na których opiera się praca straszaków. Im dłużej przebywa w Monstropolis, tym trudniej traktować ją jak niebezpieczne skażenie.