Stroiciel sejfów (2026)

Niki White ma słuch, który w codziennym życiu jest przekleństwem, a w pracy daje mu niezwykłą precyzję. Nadwrażliwość na dźwięki zakończyła jego plany związane z karierą muzyczną, dlatego młody nowojorczyk zajmuje się strojeniem fortepianów u boku doświadczonego Harry’ego Horowitza. Przy instrumentach potrafi wychwycić różnice niedostrzegalne dla większości ludzi. Przypadek ujawnia, że ta sama umiejętność pozwala mu słyszeć mechanizmy zamków i wyczuwać moment, w którym kolejne elementy sejfu trafiają na właściwe pozycje. Informacja szybko dociera do ludzi z przestępczego półświatka. Niki początkowo traktuje otwieranie zabezpieczeń jako sposób na zdobycie pieniędzy potrzebnych wtedy, gdy Harry zaczyna mieć poważne problemy zdrowotne. Kolejne zlecenia okazują się jednak znacznie mniej niewinne niż pierwsza próba. Młody mężczyzna zostaje wciągnięty w środowisko, w którym jedno źle wykonane zadanie może mieć konsekwencje wykraczające daleko poza utratę zapłaty. Równocześnie poznaje Ruthie, studentkę kompozycji, z którą zaczyna budować relację opartą na wspólnej wrażliwości muzycznej. Niki próbuje oddzielić rodzącą się bliskość od nocnych zleceń, lecz rosnące ryzyko sprawia, że oba światy coraz częściej się przecinają. Dźwięk, przed którym przez lata się chronił, staje się więc sposobem na wejście do zamkniętych pomieszczeń i problemów znacznie trudniejszych do uciszenia.