Szpiedzy (2025)

George Woodhouse od lat pracuje dla brytyjskiego wywiadu i uchodzi za człowieka, którego trudno wyprowadzić z równowagi. Nowe zadanie uderza jednak dokładnie w jego jedyny słaby punkt. W strukturach służb doszło do poważnego naruszenia bezpieczeństwa, a wśród podejrzanych o zdradę znajduje się Kathryn, jego żona i równie doświadczona agentka. George otrzymuje listę osób mających dostęp do wrażliwych informacji oraz zadanie odnalezienia kreta, zanim skradzione narzędzie do cyberataku zostanie użyte. Śledztwo prowadzi przez zamknięte środowisko współpracowników, przyjaciół i ludzi przyzwyczajonych do kłamstwa jako części zawodu. Każda rozmowa może być testem, a każda drobna nieścisłość nabiera znaczenia. George organizuje spotkanie podejrzanych i obserwuje ich reakcje, próbując zbudować obraz tego, kto miał motyw i możliwość zdrady. Problem narasta, gdy kolejne tropy zaczynają obciążać Kathryn. Mąż nie może pozwolić, by uczucia przesłoniły mu obowiązki, ale równie dobrze wie, że profesjonalnie przygotowany zdrajca potrafi skierować śledztwo na niewinną osobę. W grze o bezpieczeństwo państwa stawką staje się więc także ich małżeństwo, oparte na zaufaniu między dwojgiem ludzi, którzy zawodowo nigdy nie mówią całej prawdy. W miarę postępu śledztwa granica między zawodową analizą a prywatnym podejrzeniem zaczyna się zacierać, ponieważ każda poszlaka dotycząca Kathryn może być zarówno dowodem, jak i starannie przygotowaną prowokacją.