Głębia strachu (2020)

Norah Price pracuje jako inżynierka mechaniczna na stacji wydobywczo-badawczej Kepler, znajdującej się kilka kilometrów pod powierzchnią oceanu. Katastrofa przychodzi bez ostrzeżenia. Potężny wstrząs uszkadza konstrukcję, kolejne sekcje są zalewane, a łączność z powierzchnią przestaje działać. Norah wraz z kilkorgiem ocalałych dociera do części kompleksu, gdzie spotyka kapitana Luciena i innych członków załogi. Szybko staje się jasne, że uszkodzona placówka nie wytrzyma długo. Jedyna realna droga ratunku prowadzi przez dno oceanu do oddalonej stacji Roebuck, która może dysponować działającymi kapsułami ewakuacyjnymi. Grupa zakłada ciężkie skafandry i wychodzi w ciemność, mając nad sobą ogromne ciśnienie wody, ograniczony zapas tlenu i szczątki zniszczonego kompleksu. Już pierwsze etapy marszu pokazują, że nie wszystko można wytłumaczyć samym trzęsieniem ziemi. W pobliżu pojawiają się nieznane organizmy, początkowo trudne do odróżnienia od cieni i ruchów w mętnej wodzie. Kolejne ataki zmuszają załogę do zmiany planów i rozdzielają ocalałych. Norah musi wykorzystywać wiedzę o instalacji oraz sprzęcie, jednocześnie próbując nie ulec panice w środowisku, w którym nawet drobna awaria skafandra może zakończyć się śmiercią. Droga do bezpiecznej stacji staje się wyścigiem z czasem i czymś, co najwyraźniej obudziło się w najgłębszej części oceanu.