Pasażerowie (2016)

Statek kosmiczny Avalon przewozi pięć tysięcy pasażerów i członków załogi do odległej kolonii, a podróż ma potrwać około stu dwudziestu lat. Ludzie spędzają większość trasy w kapsułach hibernacyjnych, zaprogramowanych tak, by obudzić ich dopiero na krótko przed dotarciem do celu. Jim Preston otwiera oczy dziewięćdziesiąt lat za wcześnie. Początkowo sądzi, że doszło do chwilowej awarii, lecz szybko rozumie, że na pokładzie nie ma nikogo, kto potrafiłby ponownie wprowadzić go w hibernację. Ogromny, luksusowy statek staje się dla niego wygodnym więzieniem, w którym jedynym rozmówcą pozostaje android obsługujący bar. Po długim okresie samotności budzi się także dziennikarka Aurora Lane. Oboje próbują zaakceptować perspektywę życia, które może skończyć się dziesiątki lat przed przybyciem statku do nowego świata. Wspólna izolacja zbliża ich do siebie, ale wraz z upływem czasu na Avalon pojawiają się coraz poważniejsze usterki. Systemy, które powinny działać automatycznie przez całą podróż, zaczynają zawodzić jeden po drugim. Jim i Aurora odkrywają, że problem z ich przebudzeniem może być tylko częścią większej awarii. Jeśli nie znajdą jej źródła, zagrożone będzie życie tysięcy osób nadal śpiących w kapsułach i nieświadomych tego, co dzieje się na pokładzie.