W głowie się nie mieści (2015)

Przeprowadzka z Minnesoty do San Francisco wywraca codzienność jedenastoletniej Riley do góry nogami. Dziewczyna zostawia przyjaciół, drużynę hokejową i dobrze znane miejsca, a w nowym domu czekają na nią ciasne pokoje, obca szkoła oraz rodzice zajęci własnymi problemami. Nad wszystkim próbują zapanować emocje mieszkające w Centrali jej umysłu. Radość chce, żeby Riley jak najczęściej pozostawała pogodna, Strach wypatruje zagrożeń, Gniew reaguje na niesprawiedliwość, Odraza pilnuje jej społecznego bezpieczeństwa, a Smutek coraz częściej dotyka wspomnień, które dotąd kojarzyły się wyłącznie z dobrymi chwilami. Sytuacja komplikuje się, gdy Radość i Smutek zostają odcięte od Centrali i trafiają w odległe obszary pamięci. Muszą odnaleźć drogę powrotną, przemierzając miejsca związane z osobowością, wyobraźnią i wspomnieniami Riley. Tymczasem pozostała trójka próbuje samodzielnie kierować zachowaniem dziewczyny. Im dłużej trwa rozłąka, tym trudniej Riley porozumieć się z rodzicami i odnaleźć w nowej rzeczywistości. Wędrówka przez jej umysł stopniowo odsłania, że nawet uczucia uznawane za niewygodne mogą mieć własne zadanie. Równocześnie w umyśle zaczynają rozpadać się wyspy osobowości związane z rodziną, przyjaźnią, hokejem i dziecięcą beztroską. Radość z każdą chwilą lepiej widzi, że nie da się naprawić sytuacji prostym usuwaniem wszystkiego, co smutne.