Backrooms. Bez wyjścia (2026)

Clark prowadzi ogromny salon meblowy i próbuje utrzymać codzienność w ryzach, choć rozwód, problemy osobiste i alkohol coraz mocniej odbijają się na jego życiu. Seria dziwnych awarii elektrycznych w budynku początkowo wygląda jak kolejna kosztowna usterka. Wszystko zmienia się, gdy w piwnicy pojawia się przejście prowadzące do miejsca, którego nie powinno tam być. Za ścianą rozciąga się niekończąca sieć pustych korytarzy, biur i pomieszczeń o znajomo wyglądających detalach, ale pozbawionych logicznego układu. Clark wchodzi coraz głębiej w ten wymiar, aż znika bez śladu. Jego terapeutka Mary, znająca jego stan i wcześniejsze problemy, nie przyjmuje łatwego wyjaśnienia zaginięcia. Trop prowadzi ją do salonu oraz tajemniczego przejścia. Wyprawa w głąb labiryntu szybko pokazuje, że przestrzeń nie jest po prostu opuszczonym budynkiem. Potrafi odtwarzać fragmenty wspomnień, zniekształcać znajome miejsca i wykorzystywać lęki osób, które się w niej znalazły. Mary szuka Clarka, jednocześnie próbując nie stracić orientacji we własnych doświadczeniach. Im dłużej pozostaje po drugiej stronie, tym mniej pewne staje się to, czy widziane osoby, drzwi i pomieszczenia prowadzą do wyjścia, czy tylko głębiej w obcą rzeczywistość. Każda znajoma rzecz może tam zostać odtworzona nieprawidłowo, przez co wspomnienie przestaje pomagać w orientacji i samo staje się źródłem zagrożenia.