Fałszerz stulecia (2026)

Po II wojnie światowej Jan Bojarski przyjeżdża do Francji i próbuje ułożyć sobie życie od początku. Polski inżynier ma talent techniczny, wyobraźnię oraz umiejętności, które trudno wykorzystać zgodnie z jego ambicjami. Kiedy legalna droga nie przynosi oczekiwanych rezultatów, zaczyna eksperymentować z podrabianiem pieniędzy. Nie interesuje go jednak prymitywne kopiowanie banknotów. Sam konstruuje narzędzia, bada papier, farby i zabezpieczenia, a kolejne próby doprowadza do poziomu, który zaczyna niepokoić francuskie instytucje finansowe. Fałszywe banknoty trafiają do obiegu w coraz większej liczbie, pozostając niezwykle trudne do odróżnienia od prawdziwych. Bojarski prowadzi przy tym podwójne życie. Dla rodziny jest wynalazcą i człowiekiem próbującym zapewnić bliskim bezpieczeństwo, podczas gdy w ukryciu rozwija działalność, za którą może zapłacić wysoką cenę. Policja i specjaliści od fałszerstw stopniowo orientują się, że nie mają do czynienia ze zwyczajną grupą przestępczą. Rozpoczyna się wieloletnie polowanie na człowieka nazywanego później artystą wśród fałszerzy. Im doskonalsze stają się jego banknoty, tym większe ryzyko, że ślad pozostawiony przez pojedynczy błąd doprowadzi śledczych prosto do źródła. Śledczy próbują zrozumieć technikę działania fałszerza, podczas gdy on stale udoskonala własne metody i minimalizuje kontakt z ludźmi, którzy mogliby zdradzić jego tożsamość.