Przełęcz ocalonych (2016)

Desmond T. Doss chce służyć w armii podczas II wojny światowej, ale od początku stawia jeden warunek: nie zamierza nosić broni ani zabijać. Jego przekonania wynikają zarówno z wiary adwentystycznej, jak i doświadczeń rodzinnych, które nauczyły go traktować ludzkie życie jako granicę niepodlegającą negocjacjom. Doss zgłasza się dobrowolnie i chce zostać sanitariuszem, przekonany, że może pomagać żołnierzom bez łamania własnych zasad. W koszarach szybko spotyka się z niezrozumieniem. Sierżant Howell i kapitan Glover nie wiedzą, jak traktować rekruta odmawiającego szkolenia z karabinem, a koledzy uznają jego postawę za tchórzostwo i potencjalne zagrożenie dla oddziału. Doss przechodzi kolejne próby, naciski i formalne problemy, nie zgadzając się na odejście z wojska. Oparciem pozostaje dla niego Dorothy, pielęgniarka, z którą planuje wspólną przyszłość. Po zakończeniu szkolenia jego jednostka trafia na Pacyfik, gdzie walki o Okinawę należą do najbardziej brutalnych etapów wojny. Żołnierze muszą wspiąć się na stromy grzbiet Maeda, broniony przez dobrze przygotowane oddziały japońskie. Dopiero tam przekonania Dossa zostają skonfrontowane z sytuacją, w której ratowanie rannych wymaga wejścia dokładnie tam, skąd wszyscy inni próbują się wydostać. Spór wychodzi poza sprawy frontowe i dotyczy prawa człowieka do zachowania własnych przekonań w strukturze wymagającej bezwzględnego posłuszeństwa. Doss zamierza udowodnić, że odmowa zabijania nie musi oznaczać odmowy narażania życia dla innych.