Kevin sam w domu (1990)

Kilka dni przed Bożym Narodzeniem dom McCallisterów wypełniają krewni, walizki i zamieszanie związane z wyjazdem do Paryża. Ośmioletni Kevin, najmłodszy w rodzinie, coraz gorzej znosi docinki rodzeństwa i kuzynów. Po awanturze podczas kolacji zostaje wysłany na noc na poddasze, gdzie w złości życzy sobie, żeby wszyscy zniknęli. Nocna awaria prądu wyłącza budziki, a rano spóźniona rodzina w ogromnym pośpiechu jedzie na lotnisko. Dopiero już w samolocie matka Kevina orientuje się, że chłopiec został w domu. On tymczasem budzi się w pustym budynku i uznaje, że jego życzenie naprawdę się spełniło. Początkowo samotność oznacza słodycze, zakazane filmy i całkowitą swobodę. Sytuacja zmienia się, gdy Kevin zauważa Harry'ego i Marva, włamywaczy obserwujących opuszczone na święta domy w okolicy. Przestępcy są przekonani, że posiadłość McCallisterów również stoi pusta, lecz chłopiec szybko uczy się wprowadzać ich w błąd. Kiedy podsłuchuje plan włamania w Wigilię, przestaje liczyć na samą improwizację. Przygotowuje dom do obrony, wykorzystując zabawki, narzędzia i wszystko, co może spowolnić intruzów. Równocześnie zaczyna rozumieć, że wymarzona niezależność ma cenę i że najbardziej brakuje mu ludzi, od których chciał odpocząć. Najgroźniejszą noc musi przetrwać bez dorosłych, na których zwykle narzeka.