Nieśmiertelny IV: Ostatnia rozgrywka (2000)

Connor MacLeod znika z życia innych nieśmiertelnych po serii osobistych tragedii i wybiera Sanktuarium, miejsce stworzone dla tych, którzy chcą wycofać się z odwiecznej Gry. Spokój kończy się, gdy Jacob Kell wraz z grupą swoich zwolenników atakuje kryjówkę. Kell od stuleci kieruje się zemstą przeciw Connorowi, obarczając go odpowiedzialnością za wydarzenia z XVI-wiecznej Szkocji. W międzyczasie Duncan MacLeod, krewny Connora i również doświadczony nieśmiertelny, zaczyna dostrzegać ślady prowadzące do dawnego przyjaciela. W sprawę angażują się Methos i Joe Dawson, a Duncan szybko odkrywa, że Kell nie jest przeciwnikiem, którego można potraktować jak kolejnego uczestnika Gry. Przez setki lat zgromadził ogromną siłę, eliminując innych nieśmiertelnych i uderzając w osoby bliskie Connorowi. W jego otoczeniu znajduje się również Kate, kobieta związana kiedyś z Duncanem i wciąż pamiętająca decyzję, która odmieniła jej życie bez jej zgody. Spotkanie obu MacLeodów prowadzi do trudnego wniosku: żaden z nich osobno nie ma realnych szans przeciw Kellowi. Dawne konflikty, poczucie winy i lojalność zaczynają więc ważyć tyle samo co umiejętność walki mieczem, a Connor i Duncan muszą znaleźć sposób na przerwanie zemsty trwającej od kilku stuleci. Ostatecznie stawką staje się coś więcej niż przetrwanie kolejnego pojedynku.