Plan doskonały (2006)

Dalton Russell wchodzi do nowojorskiego banku z grupą zamaskowanych ludzi i od pierwszych minut daje do zrozumienia, że wszystko zostało wcześniej dokładnie przemyślane. Napastnicy biorą klientów oraz pracowników jako zakładników, przebierają ich w identyczne kombinezony i maski, a następnie mieszają poszczególne grupy. Policja otacza budynek, zaś negocjacje przejmuje detektyw Keith Frazier, który próbuje ustalić, czego właściwie chce przywódca rabusiów. Typowe procedury szybko przestają pasować do sytuacji. Russell nie zachowuje się jak człowiek działający pod presją czasu, a część jego poleceń wydaje się nie mieć związku z pieniędzmi znajdującymi się w skarbcu. Dodatkową komplikacją jest Madeleine White, dyskretna specjalistka reprezentująca wpływowych klientów. Zostaje zatrudniona przez właściciela banku Arthura Case’a, któremu zależy na ochronie zawartości konkretnej skrytki depozytowej. Frazier zaczyna podejrzewać, że podczas napadu rozgrywa się druga sprawa, o której policja nie została poinformowana. Każda rozmowa z Russellem dostarcza nowych szczegółów, ale niewiele prostych odpowiedzi. Zakładnicy i rabusie wyglądają tak samo, czas pracuje w nieoczekiwany sposób, a pozornie oczywisty cel skoku okazuje się najmniej interesującą częścią planu. Najważniejsze pytanie szybko przestaje brzmieć, jak wejść do środka, a zaczyna dotyczyć tego, czy policja w ogóle rozumie, jaki rodzaj przestępstwa właśnie obserwuje.