Ukryty wymiar (1997)

W 2047 roku w pobliżu Neptuna pojawia się statek, który siedem lat wcześniej zaginął bez śladu podczas tajnej misji. Na jego sygnał odpowiada załoga jednostki ratunkowej Lewis & Clark dowodzonej przez kapitana Millera. Do zespołu dołącza doktor William Weir, konstruktor eksperymentalnego napędu zaginionej jednostki. Dopiero w drodze wyjaśnia, że technologia miała tworzyć sztuczną czarną dziurę i skracać ogromne odległości poprzez zakrzywianie przestrzeni. Po dotarciu na miejsce ratownicy zastają pusty pokład, ślady gwałtownych wydarzeń i nagranie, którego sens trudno od razu ustalić. Awaria ich własnego statku zmusza grupę do pozostania na pokładzie odnalezionej jednostki dłużej, niż planowali. Wkrótce członkowie załogi zaczynają doświadczać wizji związanych z najbardziej bolesnymi wspomnieniami i lękami. Weir początkowo szuka technicznego wytłumaczenia, lecz kolejne odkrycia sugerują, że eksperymentalny napęd zadziałał w sposób, którego jego twórcy nie przewidzieli. Miller koncentruje się na ewakuacji ludzi, podczas gdy statek coraz wyraźniej wpływa na ich zachowanie i postrzeganie rzeczywistości. Zapas tlenu maleje, możliwości ucieczki się kurczą, a pytanie o miejsce, do którego siedem lat wcześniej dotarła zaginiona załoga, staje się znacznie bardziej niepokojące niż samo wyjaśnienie technicznej awarii. Każde rozdzielenie grupy zwiększa zagrożenie, ponieważ halucynacje potrafią wykorzystać winę, żałobę i traumę dokładnie tych osób, które próbują zachować dyscyplinę.