Włamywacze (1992)

Martin Bishop prowadzi niewielki zespół specjalistów, którzy legalnie włamują się do banków, firm i zabezpieczonych systemów, żeby wskazać klientom słabe punkty ochrony. Każdy członek grupy ma inną specjalność: Donald Crease zna metody służb, Carl sprawnie porusza się w świecie technologii, Darren Roskow interesuje się elektroniką i teoriami spiskowymi, a niewidomy Erwin Emory potrafi wychwycić informacje ukryte w dźwiękach. Rutynowa praca kończy się, gdy do Martina zgłaszają się ludzie przedstawiający się jako agenci rządowi. Wiedzą o jego dawnej działalności i wykorzystują przeszłość do szantażu. W zamian za spokój żądają zdobycia tajemniczego urządzenia opracowanego przez matematyka. Zespół wykonuje zadanie, ale zawartość czarnej skrzynki okazuje się znacznie cenniejsza, niż sugerowano. Technologia pozwala przełamywać zabezpieczenia systemów uznawanych dotąd za bezpieczne, przez co zainteresowanie nią wykracza daleko poza zwykłą kradzież. Martin odkrywa również, że obecna operacja łączy się z wydarzeniami sprzed wielu lat. Od tej chwili grupa musi ustalić, komu można zaufać, i wykorzystać własne umiejętności przeciw ludziom, którzy dobrze znają ich metody. Wkrótce staje się jasne, że nie chodzi jedynie o odzyskanie przedmiotu. Czarna skrzynka może zmienić równowagę między prywatnością, państwową kontrolą i bezpieczeństwem, a każdy zainteresowany nią gracz przedstawia własną wersję prawdy.