Miłość po włosku (2026)

Matt miał wrócić z Rzymu jako świeżo upieczony mąż, z kompletem zdjęć ze ślubu i wspomnieniami z miesiąca miodowego. Zamiast tego zostaje porzucony tuż przed ceremonią i nagle znajduje się sam w mieście, które miało być dekoracją dla zupełnie innego etapu jego życia. Rezygnacja z całej podróży wydaje się najprostszym rozwiązaniem, lecz opłacone plany nadal istnieją, a Matt ostatecznie decyduje się wykorzystać czas we Włoszech. W samotną podróż szybko zaczynają wtrącać się inni turyści, którzy nie zamierzają pozwolić mu spędzić wyjazdu na rozpamiętywaniu nieudanego ślubu. Jeszcze większy wpływ ma Gia, miejscowa kobieta dobrze znająca Rzym i gotowa wyciągnąć przybysza poza trasę przygotowaną wcześniej dla pary młodej. Kolejne dni prowadzą Matta przez miejsca, smaki i spotkania, na które w pierwotnym planie prawdopodobnie nie byłoby przestrzeni. Rozczarowanie nie znika natychmiast, podobnie jak pytania o to, co właściwie poszło źle, ale bohater powoli przestaje traktować podróż jak pozostałość po cudzym scenariuszu. Włoskie wakacje, które miały przypominać o porażce, zaczynają układać się w osobną przygodę i dają mu szansę sprawdzić, czego chce od życia, kiedy nie musi już realizować planu stworzonego dla dwojga. Coraz mniej przypomina więc człowieka, któremu odebrano miesiąc miodowy, a coraz bardziej kogoś uczącego się korzystać z niespodziewanej wolności.