Usta Diabła (2026)

Pięcioro przyjaciół wybiera tajlandzkie wybrzeże na ostatnią wspólną wyprawę przed momentem, w którym studia, praca i dorosłe obowiązki rozrzucą ich w różne strony. Zamiast zatłoczonych plaż interesuje ich miejsce znane niewielu turystom: rozległy system jaskiń, do którego można dostać się wpław. Lokalny przewodnik prowadzi grupę w głąb zalanych korytarzy, gdzie światło szybko znika, a droga powrotna zależy od pogody i poziomu wody. Niespodziewana burza zmienia przygodę w walkę o wydostanie się na powierzchnię. Przyjaciele zostają odcięci od wyjścia i muszą przemieszczać się przez ciasne, częściowo zanurzone przejścia, oszczędzając tlen i próbując zachować orientację. Wkrótce odkrywają, że nie są w jaskiniach sami. W wodzie porusza się drapieżnik, który potrafi wykorzystać ciemność znacznie lepiej niż oni. Strach szybko wydobywa dawne urazy i podważa zaufanie między ludźmi, którzy jeszcze kilka godzin wcześniej traktowali wyprawę jak pożegnanie beztroskiego etapu życia. Każdy kolejny korytarz może prowadzić ku wyjściu albo jeszcze głębiej pod ziemię. Przy malejącym zapasie powietrza grupa musi decydować, komu wierzyć, kiedy się rozdzielić i czy ryzykować drogę, której nikt z nich wcześniej nie znał. Dawna znajomość przestaje gwarantować solidarność, kiedy pojawia się pytanie, czy wszystkich można uratować bez narażania pozostałych na jeszcze większe niebezpieczeństwo.