Omen. Początek (2024)

Margaret Daino przyjeżdża do Rzymu w 1971 roku, by rozpocząć życie zakonne i pracę w sierocińcu prowadzonym przez Kościół. Młoda Amerykanka chce potraktować pobyt jako początek uporządkowanej przyszłości, ale już pierwsze dni przynoszą sytuacje, których nie umie pogodzić z własną wiarą. Szczególnie zwraca uwagę na Carlitę, izolowaną od innych dziewczynę obwinianą za dziwne zachowania i niepokojące rysunki. Margaret dostrzega w niej raczej przestraszone dziecko niż źródło zagrożenia. Zupełnie inną wersję wydarzeń przedstawia ojciec Brennan, duchowny przekonany, że w otoczeniu sierocińca działa grupa przygotowująca plan związany z narodzinami Antychrysta. Początkowo jego ostrzeżenia brzmią jak religijna obsesja, lecz serię brutalnych i trudnych do wyjaśnienia zdarzeń coraz trudniej ignorować. Margaret zaczyna sprawdzać dokumenty dotyczące dawnych podopiecznych placówki i odkrywa ślady eksperymentów ukrywanych pod kościelną administracją. Jednocześnie własne wspomnienia stają się mniej pewne, zwłaszcza po nocy, z której nie potrafi odtworzyć wszystkich wydarzeń. Poszukiwanie prawdy zmusza ją do przyjrzenia się ludziom, którym miała bezwarunkowo zaufać. Im głębiej wchodzi w tajemnicę sierocińca, tym bardziej osobisty staje się spisek, który początkowo wydawał się dotyczyć wyłącznie Carlity i odległych proroctw. Każda odpowiedź przynosi następny dokument albo świadectwo sugerujące, że jej przyjazd do Rzymu również nie był przypadkiem.